Κάτω τα χέρια από τον Αϊ-Βασίλη!
Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και τα παιδάκια περιμένουν πώς και πώς τον Άγιο Βασίλη να φέρει τα δώρα τους. Παρατηρώ την επιθυμία όλο και περισσότερων ενήλικων να ‘ξεσκεπάσουν αυτή την πλάνη’ στα πλαίσιο μιας δήθεν ειλικρίνειας απέναντι στο παιδί. Ίσως να θυμάστε πριν μερικά χρόνια έναν ειδικό από το εξωτερικό ο οποίος κέρδισε τα 15 λεπτά δημοσιότητας γράφοντας ότι οι γονείς δεν θα πρέπει να λένε τέτοια ψέματα γιατί όταν τα παιδιά καταλάβουν την αλήθεια, θα νιώσουν εξαπατημένα και θα χαθεί η εμπιστοσύνη!
Εσείς μετανοιώσατε που πιστεύατε στον Αϊ-Βασίλη;
Αλήθεια, εσείς μετανιώσατε που πιστεύατε και περιμένατε αυτές τις μέρες τον Αϊ-Βασίλη; Φέρετε ακόμα το τραύμα της πλάνης όταν μάθατε ότι οι γονείς σας έκρυβαν επιμελώς την αλήθεια για να απολαύσετε το παραμύθι ή μήπως τους αγαπάτε ακόμα περισσότερο τώρα για τις αναμνήσεις που πρόσφεραν; Όταν το συζητάτε, δεν αναπολείτε με χαρά;
Εσείς που είστε γονείς, μετανιώσατε που ζήσατε ή ζείτε ακόμα τέτοιες στιγμές με τα παιδιά σας; Και είναι πολλές αυτές οι στιγμές: η αποτυχημένη προσπάθεια των μικρών να τσακώσουν στα πράσα τον Αϊ-Βασίλη, το χοροπηδητό όταν ανακαλύπτουν κάποιο σημάδι ότι έκανε την επίσκεψη του και το πρωϊνό σπριντ στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο για τα δώρα.
Μη ξεχνάτε ότι είναι και δικές σας αναμνήσεις, όχι μόνο των παιδιών σας. Αναμνήσεις που θα σας συντροφεύουν για πάντα.
Έχουμε ανάγκη το παραμύθι
Όλοι μας έχουμε ανάγκη από λίγο παραμύθι, ειδικά τα παιδιά. Είναι πιθανό να πληροφορηθούν ότι ο Αϊ-Βασίλης δεν υπάρχει από ένα παιδί μεγαλύτερης ηλικίας ή από κάποιον νηπιαγωγό/δάσκαλο που θεωρεί σωστό να τα επαναφέρει στην πραγματικότητα. Διόλου σημασία δεν έχει. Το παιδιά θα βρουν συχνά τρόπο να το ισορροπήσουν μέσα τους. Μπορεί να απογοητευτούν, να κλάψουν στην αγκαλιά σας και μετά από λίγο να ζητήσουν χαρτί για να γράψουν το γράμμα στον Αϊ-Βασίλη και να ζητήσουν το δώρα τους.
Θέλουν να πιστέψουν και θα το κάνουν.
Μη φοβάστε αυτό το παραμύθι, άλλα ‘παραμύθια’ κάνουν κακό
Θα έρθει η ώρα που θα καταλάβουν την αλήθεια. Μη φοβάστε αυτά τα παραμύθια., τα άλλα που μας σερβίρουν καθημερινά να φοβάστε. Λέμε σε παιδάκια να μην πιστεύουν στον Αϊ-Βασίλη και δεν βλέπουμε πόσα (επικίνδυνα) παραμύθια σερβίρουν εμάς τους μεγάλους. Θα έχουν την ευκαιρία και τα σημερινά παιδιά να γνωρίσουν άλλου είδους παραμύθια μεγαλώνοντας και ελπίζω να τα αποδεχτούν πολύ λιγότερο από ότι εμείς. Μέχρι τότε αφήστε τα να απολαύσουν ένα παραμύθι που τουλάχιστον έχει να προσφέρει όμορφες αναμνήσεις. Εσείς φροντίστε να τους προσφέρετε αυτό που χρειάζονται από εσάς: αγάπη, αποδοχή, στήριξη και την ασφάλεια ότι είστε δίπλα τους.
Και κάτω τα χέρια από τον Αϊ-Βασίλη!
ΥΓ1: Αναφέρομαι σε όλα τα όμορφα που εκπροσωπεί ο Αϊ-Βασίλης και όχι στον καταναλωτισμό.
ΥΓ2: Είναι προτιμώτερο αντί να βεβαιώνουμε ότι υπάρχει ο Αι-Βασίλης απλά να του επιτρέψουμε να το πιστεύει μαζί με τους άλλους. Ουτε χρειάζεται να του πουμε με βεβαιότητα οτι υπάρχει αλλά και ούτε να του στερήσουμε την μαγεία.
ΥΓ3: Υπάρχει ένας πραγματικός Άγιος Βασίλης που αν διαβάσετε το βίο του θα θαυμάσετε το μέγεθος της φιλανθρωπίας και της προσφοράς του. Αν η πίστη είναι κομμάτι της ζωής σας, όταν το παιδί σας πάψει να πιστεύει στον καταναλωτικό Αϊ-Βασίλη, μπορείτε να μεταβείτε στην ύπαρξη του αληθινού (ή και από την αρχή).